Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης
Προκύρηξη: 05-12-2008
Η Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης στην Αθήνα 29-30 Νοεμβρίου 2008 αποτελεί σταθμό για το αντιπολεμικό κίνημα στην περιοχή μας και για την μεγάλη Πανευρωπαϊκή κινητοποίηση στο Στρασβούργο-Μπάντεν Μπάντεν στις 2-5 Απρίλη 2009 ενάντια στο ΝΑΤΟ.
Μετά την νίκη του Ομπάμα στις ΗΠΑ γεννήθηκαν προσδοκίες για το τέλος του πολέμου. Όμως ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» που ξεκίνησε ο Μπούς δεν τελειώνει χωρίς συνέχιση και κλιμάκωση των αγώνων του αντιπολεμικού κινήματος. Δεν τελειώνουν οι καταστροφές στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων με τους βομβαρδισμούς, την προσφυγιά, την πείνα και την εξαθλίωση στις χώρες που το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και οι πρόθυμοι σύμμαχοι τους συνεχίζουν την κατοχή.
Γι’αυτό:
l) Συνεχίζουμε και απαιτούμε να τελειώνει η κατοχή στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.
2) Συνεχίζουμε για να σταματήσει η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς που ανοίγει μέτωπα στα Βαλκάνια και τον Καύκασο.
3) Συνεχίζουμε για να μην κλιμακωθεί η ένταση με την εγκατάσταση της αντιπυραυλικής ασπίδας στην Τσεχία και την Πολωνία.
Σε συνθήκες κρίσης οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και οι κυβερνήσεις επιχειρούν να φορτώσουν τα βάρη της στις πλάτες των εργαζόμενων και την νεολαίας με ακόμα μεγαλύτερους εξοπλισμούς αντί να δίνονται κονδύλια για την παιδεία και την Υγεία. Οι βάσεις του ΝΑΤΟ εξακολουθούν να αποτελούν ορμητήρια πολέμου.
Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν με την απειλή επέκταση του πολέμου στο Πακιστάν και η νέα εκστρατεία στην Σομαλία στο όνομα δήθεν της «καταπολέμησης της πειρατείας» δείχνουν ότι η αστάθεια μεγαλώνει όπως και η ανάγκη να σταματήσουμε τις επεμβάσεις και την παραπέρα εμπλοκή των κυβερνήσεων μας σε αυτές. Γι’αυτό απαιτούμε:
l) Να κλείσουν οι βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε όλες τις Βαλκανικές χώρες.
2) Να σταματήσει κάθε συμμετοχή των χωρών μας σε δυνάμεις κατοχής με προσωπείο ειρηνευτικών αποστολών στη Σομαλία, στο Λίβανο, στη Γεωργία.
3) Να σταματήσουν οι επεμβάσεις για τη δημιουργία προτεκτοράτων στα Βαλκάνια και τον Καύκασο. Υποστηρίζουμε τη φιλία και τη συνεργασία ανάμεσα στους λαούς, το σεβασμό των μειονοτήτων και απορρίπτουμε τις δήθεν ειρηνευτικές μεσολαβήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων.
Όλοι και όλες εμείς που συγκεντρωθήκαμε στην Αθήνα στην Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης συντονιζόμαστε για την μεγαλύτερη μαζική κινητοποίηση ενάντια στο ΝΑΤΟ στα πλαίσια της Καμπάνιας 60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά.
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΕ ΚΟΙΝΑ ΒΗΜΑΤΑ ΔΡΑΣΗΣ:
Στις 15 Φλεβάρη, αξιοποιούμε την επέτειο της μεγαλύτερης παγκόσμιας αντιπολεμικής κινητοποίησης του 2003.
Στις 20 Μάρτη, έξι χρόνια από την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ και δέκα χρόνια από τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας οργανώνουμε διαδηλώσεις.
Προχωράμε στην συγκρότηση Βαλκανικού Συντονισμού ενάντια στο ΝΑΤΟ.
Καλούμε σε νέα Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης το φθινόπωρο του 2009.
Με μεγάλη επιτυχία έγινε η Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης
Η Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης που οργανώθηκε από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο το Σαββατοκύριακο 29-30 Νοέμβρη ήταν ένα μεγάλο βήμα εμπρός για το αντιπολεμικό κίνημα. Εκπρόσωποι αντιπολεμικών κινημάτων από χώρες των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης αλλά και της Μέσης Ανατολής κατέθεσαν τις εμπειρίες τους, ενώ μαζί με τους ακτιβιστές από την Ελλάδα, έβαλαν τις βάσεις για την κοινή οργάνωση της πανευρωπαϊκής διαδήλωσης στο Στρασβούργο τον ερχόμενο Απρίλη.
Η Συνάντηση είχε μεγάλη επιτυχία και στο επίπεδο της συμμετοχής και στα αποτελέσματα του συντονισμού. Στο βήμα ακτιβιστές από τις διάφορες χώρες αλληλοδιαδέχονταν εργαζόμενους, μαθητές και φοιτητές από πολλές γωνιές της Ελλάδας, ντόπιους άλλα και πρόσφυγες και μετανάστες από το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Οι δύο μέρες της Συνάντησης ήταν αφιερωμένες στον Γιώργο Κοίλιαρη, τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, μετά από επίθεση που δέχθηκε στο Αφγανιστάν. Ενα μεγάλο πορτρέτο του Γ. Κοίλιαρη κοσμούσε την αίθουσα της Νομικής, ενώ το βράδυ του Σαββάτου ο δημοσιογράφος της ΕΡΤ, Δημήτρης Καρανικόλας, μίλησε για τον αδικοχαμένο συνάδελφό του και προλόγισε ένα βίντεο που έφτιαξε ο ίδιος στη μνήμη του. Μια πολύ δυνατή στιγμή της Συνάντησης ήταν όταν διαβάστηκε το αντιπολεμικό μήνυμα που έστειλε η χήρα του Κωνσταντίνου Ηλιάκη, του σμηναγού που σκοτώθηκε το 2006 σε ελληνοτουρκικές αερομαχίες πάνω από το Αγαίο.
Το Σάββατο πραγματοποιήθηκαν τρεις συζητήσεις και την Κυριακή, η Συνάντηση ολοκληρώθηκε με τη συνέλευση των ακτιβιστών για τον προγραμματισμό της δράσης μέχρι το Στρασβούργο. Η πρώτη συζήτηση είχε τίτλο “Κρίση και ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί” και συντονίστηκε από τον πρώην πρόεδρο της Ομοσπονδίας των Σιδηροδρομικών, Σπύρο Κότσια και την Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος ΔΣ του συλλόγου φοιτητών της Ιατρικής Ιωαννίνων. Τη δεύτερη συζήτηση με θέμα “Το αντιπολεμικό κίνημα μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ” συντόνισαν ο παλαιστίνιος δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας, Νασίμ Αλατράς, ο Νάσος Μπράτσος από το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΣΥ και η Ηρώ Τριγώνη, από το Κέντρο Μελέτης και Αντιπληροφόρησης για τη Μέση Ανατολή (MADISA). Η βραδινή συζήτηση “60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά” συντονίστηκε από τον Σεραφείμ Ρίζο, γραμματέα του Συλλόγου Δασκάλων νομού Χανίων, τη δημοσιογράφο της εφημερίδας “Εθνος”, Μαρία Ψαρρά και τον συνδικαλιστή, πρώην πρόεδρο της ΟΣΠΑ, Χρίστο Σαββάκη.
Ο πλούτος των συζητήσεων
Πιο κάτω μπορείτε να διαβάσετε τα βασικά σημεία των εισηγήσεων. Ο πλούτος της συζήτησης, όμως, δεν χωράει σε λίγες γραμμές, καθώς έγιναν περισσότερες από 50 ακόμη παρεμβάσεις από το ακροατήριο. Αναφέρουμε ενδεικτικά: ο Παύλος Νεράντζης μίλησε για τους “ξεχασμένους” πολέμους που γίνονται σε διάφορα σημεία του πλανήτη, ο Μανώλης Παπουτσάκης από το Σωματείο Οδηγών Ταξί των Χανίων μετέφερε την πρωτόγνωρη εμπειρία της συμμετοχής του σωματείου του στο αντιπολεμικό κίνημα της Κρήτης και στην οργάνωση της διαδήλωσης ενάντια στη βάση της Σούδας. Ακόμη μεγαλύτερη θετική έκπληξη προκάλεσε η συμμετοχή του Αντώνη Μαναρώλη, προέδρου της Ενωσης Πυροσβεστών νομού Χανίων.
Ο Αλεξάντερ Κοβατσέφσκι από το αντιπολεμικό κίνημα στη Δημοκρατία της Μακεδονίας μίλησε για τη συνολική κρίση που μαστίζει τη χώρα του και πώς οι εργάτες έχουν αρχίσει να αντιστέκονται, αναφερόμενος στην πρόσφατη απεργία των εργαζόμενων του Δημόσιου Τομέα. Η Μαρία Γρυσπολάκη από την Αρχιτεκτονική της Αθήνας μίλησε για τη σύνδεση της μάχης των καταλήψεων με την κινητοποίηση προς το Στρασβούργο. Συμμετοχή στη συζήτηση είχαν και μαθητές με παρεμβάσεις από τον Νεκτάριο από το Νέο Ηράκλειο, την Πόπη από την Αγία Παρασκευή και τον Ορέστη από τα Βριλήσσια.
Οργισμένη ήταν η τοποθέτηση του Μπασίρ, πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, ενάντια στους 32 στρατούς που κατέχουν τη χώρα του και ενάντια στο ρατσισμό. “Η μάχη ενάντια στον πόλεμο και ενάντια στο ΝΑΤΟ είναι ένα με την μάχη ενάντια στο ρατσισμό”, τόνισε. Από την πακιστανική κοινότητα μίλησε ο Νασίμ Ικμπάλ, ενώ παρέμβαση έκανε και ο Ρόνι Χάγιο, ιρακινός πρόσφυγας που συμμετέχει στη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο στο Περιστέρι.
Ο Βασίλης Συλλαϊδής εργαζόμενος στην Ιντρακόμ, μίλησε για την αντίσταση στις απολύσεις στην επιχείρηση του Κόκκαλη και την πρόσφατη καθολική απεργία, ενώ υπογράμμισε πως η ίδια κρίση που εντείνει τους πολεμικούς ανταγωνισμούς, απλώνει και το φάσμα της ανεργίας πάνω από τους εργαζόμενους. Η Μαρία Σπάσιτς από την οργάνωση Marx21 στο Βελιγράδι μίλησε για διάφορες πτυχές των αγώνων στη Σερβία, όπως είναι η μάχη ενάντια στα δίδακτρα στα Πανεπιστήμια και έκανε γνωστό ότι στις 10 Δεκέμβρη, τη μέρα της γενικής απεργίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ θα απεργούν και οι Σέρβοι εργάτες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Ο Ηλίας Κολοβός από το Ιλιον τόνισε ότι το αντιπολεμικό κίνημα μπορεί να διεκδικήσει από τους Δήμους να στηρίξουν με εκδηλώσεις την καμπάνια προς το Στρασβούργο.
Παρεμβάσεις στις συζητήσεις έκαναν επίσης ο Μιχάλης Περιστεράκης από την ΑΚΕ, η λογοτέχνης Εφη Γιακανίκη-Κοκόλια, η Κατίνα Σηφακάκη από τις γυναίκες της Αντίστασης ‘40-’44, ο Απόστολος Αλωνιάτης από το Δίκτυο Πολιτών Κηφι-SOS, ο Θανάσης Διαβολάκης από την ΕΝΑΝΤΙΑ, ο Θεοδόσης Χίντζογλου, ο Βασίλης Παπαϊωάννου από τον πολιτιστικό σύλλογο Ιλισσός. Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο προγραμματίζει μια ειδική έκδοση με όλα τα πρακτικά των συζητήσεων αυτής της ιστορικής Συνάντησης.
Kρίση και ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί
Σωτήρης Κοντογιάννης
Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο:
Η Βαλκανική συνάντηση γίνεται μέσα στη μεγαλύτερη οικονομική κρίση από το 1929. Η κρίση του ‘29 έληξε με το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το Αουσβιτς. Είναι στο χέρι μας να μην επαναληφθούν όλα αυτά.
Σήμερα, έχουμε ήδη πληρώσει το κόστος σε νεκρούς: ένα εκατομμύριο στο Ιράκ, χιλιάδες και χιλιάδες στο Αφγανιστάν. Εχουμε πληρώσει οικονομικά, με τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς. Εχουμε πληρώσει με το ρατσισμό ενάντια στα θύματα του πολέμου, με απαγωγές Πακιστανών και πτήσεις της CIA.Η οικονομική κρίση θα κάνει ακόμη εντονότερο τον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για πηγές ενέργειας, τρόφιμα και χρήματα. Οι αντιθέσεις τους βαθαίνουν και ο κόσμος γίνεται πιο επικίνδυνος και πιο ασταθής. Τη δεκαετία του 1940, οι ΗΠΑ είχαν πάνω από 50% της παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής. Σήμερα δεν έχουν ούτε το 20%. Με τον πόλεμο, προσπαθούν να καλύψουν αυτό το χάσμα. Σήμερα, μπορεί να έχουμε τέλος της εποχής Μπους και Ομπάμα αλλά η αμερικάνικη άρχουσα τάξη δεν πρόκειται να παραιτηθεί τόσο εύκολα. Αν η οικονομική κρίση κατεβάζει ένα ακόμη σκαλί τις ΗΠΑ προς τα κάτω, δημιουργούνται περισσότερες και όχι λιγότερες εντάσεις.
Ταυτόχρονα, όμως, η ίδια κρίση δημιουργεί ένα κύμα αμφισβήτησης. Η διαδήλωση στο Στρασβούργο είναι ένα δείγμα αυτής της αλλαγής. Μπορούμε να κάνουμε το Στρασβούργο τη Γένοβα του 2009.
Φιλιπ Ιλκόφσκι
Πολωνία:
Η Πολωνία είναι ο σημαντικότερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη. Στη διάρκεια του πολέμου στην Οσετία, ο πολωνός πρόεδρος Καζίνσκι μάζεψε άλλους ανατολικοευρωπαίους ηγέτες και δήλωσαν στο πλευρό της Γεωργίας: “Είμαστε εδώ για να πολεμήσουμε”. Η Πολωνία θέλει να παίξει το ρόλο του εκπρόσωπου της Γεωργίας και της Ουκρανίας για να ενταχθούν στις νατοϊκές και δυτικές δομές. Ταυτόχρονα, ασκεί πιέσεις στη γειτονική Λευκορωσία για να την αναγκάσει να προσαρμοστεί στη Δύση.
Το ΝΑΤΟ είναι πολύ σημαντικό για την πολωνική άρχουσα τάξη, γιατί από μόνη της η Πολωνία δεν είναι ισχυρή χώρα. Κάνουν το παν για είναι πιστοί φίλοι των ΗΠΑ. Η Πολωνία έχει 1600 στρατιώτες στο Αφγανιστάν. Ηταν μία από τις τέσσερις χώρες που έκαναν την αρχική επίθεση στο Ιράκ, το 2003. Υπήρξε βασική στη στρατηγική των ΗΠΑ διαχωρισμού μεταξύ παλιάς και νέας Ευρώπης. Το μεγάλο ζήτημα σήμερα είναι η βάση που θέλουν να φτιάξουν οι ΗΠΑ στην Πολωνία, στο πλαίσιο της “αντι-πυραυλικής ασπίδας”. Είναι η πρώτη τέτοια βάση που θα φτιαχτεί εκτός αμερικάνικου εδάφους.
Για να συνεχίσει αυτό το επικίνδυνο παιχνίδι, η κυβέρνηση στρατιωτικοποιεί τη χώρα. Φέτος οι εξοπλισμοί αυξάνονται κατά 10%, παρά την οικονομική κρίση. Ο Καζίνσκι είπε: “δεν γίνεται να κόψεις λεφτά από το στρατό”. Δεν είπε κάτι αντίστοιχο για την υγεία και την παιδεία.
Ως αντιπολεμικό κίνημα προσπαθούμε να συνδέσουμε την αντίσταση ενάντια στις αμερικάνικες βάσεις, ενάντια στον πόλεμο στο Αφγανιστάν και ενάντια στη στρατιωτικοποίηση της ίδια της Πολωνίας.
Νικόλας Ζηργάνος
Δημοσιογράφος:
Ο πόλεμος συνδέεται με ζητήματα ενέργειας σε όλον τον πλανήτη. Πρόσφατα βρέθηκε αέριο στο θαλάσσιο χώρο της Κύπρου και προκλήθηκε ένταση ανάμεσα σε Κύπρο, Τουρκία και Ελλάδα. Η Αίγυπτος ανακάλυψε κοιτάσματα μεταξύ Νείλου και Κύπρου. Το Ισραήλ βρήκε κοιτάσματα μεταξύ Γάζας και Κύπρου και έχει ξεκινήσει την εκμετάλλευσή τους εντελώς παράνομα, αποστερώντας την Παλαιστινιακή Αρχή από ένα πάρα πολύ σημαντικό πόρο. Το γεγονός δείχνει πόσο σημαντικό ήταν το σπάσιμο του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας το καλοκαίρι από ακτιβιστές.
Τα πετρέλαια του Καυκάσου έμεναν για πολύ καιρό ανεκμετάλλευτα επειδή ο Καύκασος ήταν περίκλειστος και η περιοχή ασταθής. Οταν εγκαταστάθηκε φιλοδυτική κυβέρνηση στη Γεωργία και συνέλαβαν τον Οτσαλάν, θεώρησαν πως ξεκαθάρισαν την περιοχή και κατασκεύασαν τον αγωγό πετρελαίου από τον Καύκασο στο Τσεϊχάν.
Πρόσφατα η ΕΕ αποφάσισε μια πολιτική για την ενέργεια με σκοπό να απεξαρτηθεί από τη Ρωσία. Υποχρεωτικά όλοι οι καινούργιοι δρόμοι περνούν από τουρκικό και βαλκανικό έδαφος. Ενας αγωγός σχεδιάζεται μέσω Τουρκίας-Ελλάδας-Ιταλίας και ένας μέσω Τουρκίας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Ουγγαρίας.
Σε λίγο αυτοί οι αγωγοί θα τέμνουν τα Βαλκάνια. Οι αγωγοί δεν είναι μόνο οικονομία αλλά και πολιτική εξάρτηση. Το φυσικό αέριο που βρέθηκε στη Μεσόγειο θα κάνει ακόμη πιο δύσκολη την επίλυση του Μεσανατολικού, θα δημιουργηθούν περισσότερες τριβές στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Οι ανταγωνισμοί θα οξυνθούν και ο παράγοντας ενέργεια αντί να είναι παράγοντας σταθερότητας μπορεί να γίνει παράγοντας μεγάλων ανατροπών.
Ντίνος Αγιομαμίτης
Κύπρος:
Η Κύπρος χαρακτηριζόταν πάντα ως το αβύθιστο αεροπλανοφόρο, γιατί βρίσκεται στα περάσματα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Γι’ αυτό είναι διάσπαρτη και στις δύο πλευρές από βάσεις, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αεροδρόμια, ναυστάθμους, ραντάρ. Οπου δεν υπάρχουν στρατόπεδα υπάρχουν ομαδικοί τάφοι, γεμάτοι Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, θύματα των πολέμων.
Εχουμε σήμερα την τρομερή ιδιομορφία να κυβερνούν και στις δύο πλευρές κόμματα που αυτοαποκαλούνται κομμουνιστικά. Ταλάτ και Χριστόφιας δηλώνουν: “αν μας αφήσουν μόνους μας οι ξένοι, θα βρούμε λύση στο Κυπριακό”. Η δήλωσή τους ακούγεται αντιμπεριαλιστική αλλά στην πράξη έχουν μεταφέρει την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τις βάσεις σε ένα απροσδιόριστο μέλλον.
Η Κύπρος συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο του Μπους. Πέρα από τις αμερικάνικες και άλλες βάσεις, έχει δώσει ελεύθερη χρήση των λιμανιών και αεροδρομίων. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος περηφανευόταν για τις 14 συμφωνίες που έχουν υπογραφεί με τις ΗΠΑ, για τον πόλεμο κατά της “τρομοκρατίας”. Ανάμεσά τους η συμφωνία να διακινούν κρατούμενους μέσω του αεροδρομίου της Λάρνακας.
Οι απλοί άνθρωποι στο νησί δεν έχουν διάθεση να παίξουν αυτό το παιχνίδι. Κτίζουμε μια κοινή πλατφόρμα αλληλεγγύης, με πρωταγωνιστές τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και από τις δύο πλευρές. Στο δρόμο προς το Στρασβούργο θα οργανώσουμε μια μαζική διαδήλωση στη βρετανική βάση της Δεκέλειας που είναι στη νεκρή ζώνη και έτσι θα μπορέσουμε να συναντηθούμε από τις δύο πλευρές. Η καμπάνια για το Στρασβούργο μας δίνει τη δυνατότητα για πάλη όχι μόνο κατά του πολέμου αλλά και κατά του εθνικισμού.
Δημήτρης Τσουκαλάς
Πρώην πρόεδρος ΟΤΟΕ:
Μας λένε ότι η κρίση δεν έχει σχέση με τις θεμελιώδεις αρχές του καπιταλισμού, ότι φταίνε μόνο κάποιοι άπληστοι τραπεζίτες και τα golden boys. Αν γίνουν κάποιες ρυθμίσεις, μας λένε, για να διορθωθεί ο ?τουρμποκαπιταλισμός?, όλα θα είναι πάλι καλά.
Η κρίση, στο μεταξύ, έχει οδηγήσει εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς να χάσουν τα σπίτια τους και θα φέρει εκατομμύρια ανέργους στις ΗΠΑ το επόμενο διάστημα. Αυτούς τους ανθρώπους θέλουν να τους ξεχάσουμε και να πούμε ότι η κρίση ξεπεράστηκε. Δουλεύω σε μία ξένη τράπεζα την οποία κρατικοποιεί σήμερα η Ολλανδία. Ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών προειδοποιεί ότι το 2011 θα ξαναδώσει την τράπεζα σε ιδιώτες.
Εδώ και χρόνια λέμε ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο καρτέλ από των τραπεζών και όλο το σύστημα διαφυλάσσει αυτό το καρτέλ για να απομυζούν χρήματα από τις λαϊκές μάζες. Τώρα έσκασε η φούσκα. Αυτοί έχουν κρατήσει τα λεφτά και ζητάνε από εμάς να τους ξελασπώσουμε και να ξαναρχίσουν.
Οι ίδιοι που μας μπουκώνουν με δάνεια μας παρασύρουν στον ρατσισμό και τον εθνικισμό και μας βάζουν να στρεφόμαστε ο ένας κατά του άλλου. Ετσι ξοδεύουμε για όπλα άλλα τόσα όσα βουτήξαν οι τράπεζες. Πόλεμος και κρίση είναι όψεις του ίδιου νομίσματος. Αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να βγει από τη Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης.
Πάνος Γκαργκάνας
Εργατική Αλληλεγγύη:
Τα Βαλκάνια αποκαλούνται πυριτιδαποθήκη της ευρώπης. Ο 20ος αιώνας στην περιοχή μας άνοιξε με πόλεμο και τέλειωσε με πόλεμο. Αρχίσαμε το 1908 με τον αγώνα δρόμου για τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ακολούθησε για την Ελλάδα ένας δεκαετής πόλεμος από το 1912 ως το 1922, για την ανθρωπότητα ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο αιώνας έκλεισε με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, το βομβαρδισμό της Βοσνίας και μετά της Σερβίας.
Υπάρχει ο κίνδυνος να επαναληφθούν αυτά, στον 21ο αιώνα; Τα πρόσφατα γεγονότα στον Καύκασο δείχνουν ότι είναι υπαρκτή αυτή η πιθανότητα. Μπορεί οι ανταγωνισμοί να είναι μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ και Ρωσίας, αλλά οι αγωγοί τους διασταυρώνονται στα Βαλκάνια. Τελευταία έχει προστεθεί και η Κίνα που φιλοδοξεί να κάνει την Ελλάδα πύλη εισόδου για τη διείσδυσή της στην περιοχή. Η ελληνική κυβέρνηση χειροκροτεί αυτά τα σχέδια και της χαρίζει το λιμάνι στον Πειραιά.
Τα Βαλκάνια είναι γεμάτα ανοιχτές πληγές, που μπορεί να ξύσει όποια μεγάλη δύναμη θέλει να προωθήσει τα συμφέροντά της. Χρησιμοποιούν τις μειονότητες για να στρέψουν τη μία χώρα κατά της άλλης. Αντίθετα, η κοινή καμπάνια ενάντια στο ΝΑΤΟ χτίζει γέφυρα ειρήνης και φιλίας.
Η κοινή διαδήλωση στο Στρασβούργο θα είναι μήνυμα ότι Σέρβοι, Αλβανοί, Κροάτες, Μακεδόνες, Ελληνες, Τούρκοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι μπορούν να κάνουν απευθείας διάλογο χωρίς μεσολαβητές του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Εκατό χρόνια μετά την προσάρτηση της Βοσνίας από την Αυστροουγγαρία και δέκα χρόνια μετά το βομβαρδισμό του Βελιγραδίου θα καταφέρουμε να φτιάξουμε ισχυρά αντιπολεμικά κινήματα σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων που θα πουν “Ποτέ ξανά πόλεμος”, ούτε στα Βαλκάνια, ούτε στην Ευρώπη, ούτε πουθενά.
Tο αντιπολεμικό κίνημα μετά τις εκλογές στις HΠA
Ενάντια στο ιμπεριαλισμό από την Πολωνία ώς το Λίβανο
Μαρία Στύλλου
περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω:
Φέτος συμπληρώνονται 7 χρόνια από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και τη δημιουργία του νέου αντιπολεμικού κινήματος. Ακολούθησε το Ιράκ, ο Λίβανος, η Παλαιστίνη, η Συρία, ο Καύκασος, το Πακιστάν και τώρα και η Ινδία. 7 χρόνια τώρα δώσαμε πολιτικές μάχες. Απέναντι στις αντιλήψεις ότι χρειάζεται ουδέτερη στάση, που λέγανε ότι είναι ένας ιερός πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και στους Ισλαμιστές. Ξέραμε ότι ήταν ένας πόλεμος για την παγκόσμια κυριαρχία. Αυτή τη μάχη την κερδίσαμε και έτσι στις 15 Φλεβάρη του 2003 οι New York Times έγραψαν για τη νέα υπερδύναμη. Η δεύτερη μάχη ήταν ότι δεν είμαστε αφηρημένοι αντιιμπεριαλιστές και αντιαμερικανοί. Δεν είμαστε με τη συμμαχία με τη δικιά μας αστική τάξη για το όνομα της Μακεδονίας και τις παρεμβάσεις στην περιοχή, αλλά έχουμε καθαρό ότι στην ίδια μας τη χώρα είναι ο εχθρός. Ετσι φτιάξαμε ένα πολιτικοποιημένο αντιπολεμικό κίνημα που έχει μέσα τους φοιτητές, τα σχολεία, το εργατικό κίνημα, και ανοίξαμε τα θέματα των απαγωγών, της ισλαμοφοβίας και του ρατσισμού.
Με την εκλογή του Ομπάμα έχουμε μπει σε νέα φάση. Η νέα στρατηγική των ΗΠΑ είναι να περάσουν από την μονομερή στην πολυμερή συμμαχία, για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που δεν μπορούν μόνοι τους. Ο υπουργός Αμυνας του Μπους γίνεται ο υπουργός Αμυνας του Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον, που είναι η γέφυρα με το κομμάτι των Δημοκρατικών που θέλουν ανοίγματα στην Ευρώπη, παίρνει το υπουργείο Εξωτερικών. Ο πόλεμος συνεχίζεται με μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εμπλοκή. Αυτό σημαίνει τεράστιες πιέσεις πάνω σε κάθε κυβέρνηση για πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή. Το αν θα τα καταφέρουν εξαρτάται από το αντιπολεμικό κίνημα. Γι αυτό έχει τεράστια σημασία το Στρασβούργο, το δυνάμωμα του αντιπολεμικού κινήματος μέσα στην κάθε χώρα, και η σύνδεσή του με τα κομμάτια που παλεύουν ενάντια στην οικονομική κρίση. Ο πρώτος σταθμός είναι η 10 Δεκέμβρη.
Ματία Μεντένικα
Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Σερβίας:
Υπάρχει ένας διαδεδομένος μύθος ότι με τους βομβαρδισμούς του ‘90 στη Βοσνία, οι ΗΠΑ κατάφεραν να σταματήσουν την αιματοχυσία διότι όλες οι προηγούμενες ειρηνευτικές πρωτοβουλίες είχαν αποτύχει. Ομως οι ΗΠΑ έπαιξαν ενεργό ρόλο για την καλλιέργεια της πολεμοκαπηλίας στις αρχές εκείνης της δεκαετίας. 13 χρόνια μετά τη συμφωνία του Ντέιτον, η Βοσνία συνεχίζει να είναι ένα προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων, βυθισμένη στη φτώχεια και την ανεργία. Ενα άλλο πείραμα των Αμερικάνων στο κτίσιμο νέων χωρών - προτεκτοράτων είναι και η αναγνώριση της ανεξαρτησία του Κοσόβου. Οι Κοσοβάροι ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας στη Γιουγκοσλαβία. Η κυβέρνηση Κλίντον υποσχέθηκε ότι θα τους φέρει ευημερία αλλά αυτό δε συνέβη. Μαζική φτώχεια και ανεργία, η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση στα Βαλκάνια είναι το αποτέλεσμα. Οι υποσχέσεις της αμερικάνικης διπλωματίας δεν ήταν ποτέ ειλικρινείς.
Η κυβέρνηση του Ομπάμα δεν φέρνει τίποτε άλλο από μία ανακυκλωμένη πολιτική του Κλίντον. Ο Ομπάμα είπε ότι η Βοσνία και το Κόσοβο είναι παραδείγματα τα οποία αξίζει να μιμηθούμε. Σε εποχές κρίσης και αστάθειας μόνο μία συνταγή υπάρχει για τους καπιταλιστές να κάνουν σχέδια εξοπλισμών για να διεξάγουν νέους πολέμους. Οι λαοί των Βαλκανίων έχουν πάρει ένα πολύτιμο μάθημα από τις εμπειρίες της δεκαετίας του 90. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα κίνημα το οποίο θα αψηφά τα σύνορα και θα μπορεί να αμφισβητεί τις επιλογές του συστήματος και όχι να τους βοηθάει στην προσπάθειά τους να μας χωρίσουν.
Κώστας Ευσταθίου
μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Τράπεζας Ελλάδος:
Το αντιπολεμικό κίνημα δεν αποτελεί παρά ένα τμήμα του συνολικού εργατικού κινήματος καθώς ο πόλεμος δεν είναι τίποτε άλλο από τη συνέχιση της πολιτικής του κεφαλαίου με άλλα μέσα. Σήμερα βρισκόμαστε στη δίνη μίας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που για το ξεπέρασμά της το ίδιο το κεφάλαιο θα επιτεθεί εκ νέου και με σκληρότερο τρόπο απέναντι στην εργασία, θα οξύνει τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και συγκρούσεις. Δε νομίζω κανείς να περιμένει ότι μετά τη νίκη του Ομπάμα μπορούν να αλλάξουν θεαματικά τα πράγματα από την άποψη της παγκόσμιας πολιτικής των ΗΠΑ, ως μίας δύναμης ιμπεριαλιστικής.
Η σύγκρουση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία σήμερα θα είναι ακόμα πιο σκληρή από ότι ήταν τα προηγούμενα χρόνια. Σήμερα θα μπορούσε σε παγκόσμιο επίπεδο να έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα. Οι παραγωγικές δυνατότητες της εποχής μας δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο και όμως ζούμε σε ένα κόσμο που το ένα δισεκατομμύριο, έχει εισόδημα λιγότερο από ένα δολάριο. Χρειάζεται σήμερα η τακτική ενότητα των εργαζομένων για την υπεράσπιση όχι μόνο των άμεσων οικονομικών τους συμφερόντων αλλά και για να απαντήσουν στο πιο επίκαιρο σήμερα δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» με τους αγώνες τους, που είναι ο κυματοθραύστης και για τον πόλεμο και για τις νέες επιθέσεις απέναντι στη σημερινή εργατική τάξη. Με αφετηρία τις 10 Δεκέμβρη αλλά και τον Απρίλη στο Στρασβούργο, μπορούμε να ελπίζουμε ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του παρελθόντος μέσα στο εργατικό κίνημα. Γιατί ταυτόχρονα έχουμε και νέες δυνατότητες. Χρειαζόμαστε μία νέα ταξική ενότητα η οποία μπορεί και πρέπει να λύσει το πρόβλημα του σήμερα.
Αλί Φαγιάντ
καθηγητής πανεπιστημίου Λιβάνου,Διευθυντής Κέντρου Μελέτης και Τεκμηρίωσης της Χεζμπολάχ:
Υπάρχουν δύο άξονες στην περιοχή μας. Ο ένας που προχωρά είναι ο άξονας της αντίστασης στο Λίβανο, στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν. Ο άλλος που καταρρέει είναι ο άξονας ΗΠΑ - Ισραήλ.
Η αρχή της υποχώρησης άρχισε το 2006. Οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να εντάξουν στο δικό τους άξονα το Λίβανο. Το ισλαμικό κίνημα αντίστασης συνεχίζει να αντιστέκεται. Η Χαμάς στην Παλαιστίνη. Στο Αφγανιστάν όλοι οι στόχοι του αντιτρομοκρατικού πολέμου έχουν καταρρεύσει, και τώρα προσπαθούν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με τον Μουλά Ομάρ. Η Συρία κατάφερε να σπάσει των αποκλεισμό των ΗΠΑ εναντίον της. Το Ιράν εξελίσσεται σε μία μεγάλη περιφερειακή δύναμη στην περιοχή. Οι ΗΠΑ έχουν αποτύχει σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικά και στρατιωτικά. Απέτυχαν στη στρατηγική του πολέμου, απέτυχαν στην πολιτική διχασμού των Αραβικών κοινωνιών, απέτυχαν στην πολιτική του απομονωτισμού. Γιατί η θέληση των λαών είναι ισχυρότερη.
Σήμερα η Μ. Ανατολή βρίσκεται σε μία νέα φάση επειδή απέτυχαν οι ΗΠΑ στις πολιτικές τους, ξέσπασε η οικονομική κρίση και λόγω της εκλογής του Ομπάμα.
Μπορούμε να πούμε ότι η πολιτική του Ομπάμα διαφέρει από την πολιτική του Μπους. Οι περισσότεροι συγκλίνουν στην άποψη ότι ο Ομπάμα θα ακολουθήσει το δρόμο των διαπραγματεύσεων, δηλαδή το δρόμο που ακολούθησε παλιά ο Μπιλ Κλίντον. Δεν πρέπει όμως να υπερβάλουμε στις εκτιμήσεις μας. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε την βαθειά οικονομική δομική κρίση που ζουν οι ΗΠΑ. Η εκλογή Ομπάμα εκφράζει ακριβώς την πολιτική κρίση του συστήματος στις ΗΠΑ. Δεν πρέπει να υπερβάλουμε στις εκτιμήσεις μας για τις δυνατότητες του Ομπάμα στο να φέρει δραματικές αλλαγές στην πολιτική των ΗΠΑ. Και αυτό οφείλεται στο ριζωμένο κατεστημένο μέσα στις ΗΠΑ. Θα πέσουμε σε λάθος αν σκεφτούμε ότι αυτό το κατεστημένο μπορεί να παράγει άλλες πολιτικές.
Πρέπει πάντα να βασιζόμαστε στις δικές μας δυνατότητες. Στο δικό μας δικαίωμα για ελευθερία και ανεξαρτησία, στις δυνατότητες που έχουν οι λαοί. Το μέλλον είναι για μας και όχι για τους ιμπεριαλιστές. Είμαστε όλοι σύντροφοι στο δρόμο του αγώνα για ελευθερία. Καταπιεζόμενοι όλου του κόσμου ενωθείτε. Αγωνιστές εναντίον του ιμπεριαλισμού για την ελευθερία ενωθείτε. Από το νότιο Λίβανο μέχρι τη Λατινική Αμερική, την Παλαιστίνη, τα Βαλκάνια και παντού. Δεν θα κάνουμε διαχωρισμούς μεταξύ ισλαμιστών, μουσουλμάνων και μαρξιστών. Βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο χαράκωμα.
Θέμης Κοτσιφάκης
Γραμματέας της ΟΛΜΕ:
Το δικό μας χρέος των εκπαιδευτικών στα σχολεία είναι η συμβολή στη δημιουργία αντιπολεμικών και αντιρατσιστικών συνειδήσεων. Είναι η ενεργοποίηση όλου του εκπαιδευτικού δυναμικού και της νεολαίας για να αντιστέκονται σε κάθε πόλεμο σε κάθε ρατσισμό.
Η ΟΛΜΕ θεωρεί τον αγώνα για την ειρήνη, τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σημαντικό κομμάτι της δράσης της. Εκτός από τη συμμετοχή σε όλες τις διαδηλώσεις για την ειρήνη, έχει πάρει πρωτοβουλίες οργάνωσης αντιπολεμικών μαθημάτων και εκδηλώσεων στα σχολεία. Θεωρούμε ότι ο εκπαιδευτικός μπορεί να συμβάλει καθημερινά στον σχολείο ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας νέος που να μην εξεγείρεται ενάντια στην πόλεμο, το ρατσισμό και τις διακρίσεις.
Αγωνιζόμαστε και είναι κυρίαρχο αίτημά μας για χρήματα για την Παιδεία και όχι για εξοπλισμούς. Είναι το σύνθημα που ενώνει το εκπαιδευτικό κίνημα με το αντιπολεμικό κίνημα και δείχνει την αιτία για τα προβλήματα της εκπαίδευσης. Χρήματα υπάρχουν, πάνε όμως στον πόλεμο και τις τράπεζες. Οι πρωθυπουργοί δίνουν τα λιγότερα λεφτά σε όλο τον κόσμο για την παιδεία και φιγουράρουν από τους πρώτους στον κόσμο στις δαπάνες για τους εξοπλισμούς.
Η ενεργή συμμετοχή της ΟΛΜΕ στο 4ο και 5ο ΕΚΦ στην Αθήνα και στο Μάλμοε δείχνει την αγωνία μας να συμβάλουμε σε ένα μεγάλο πανευρωπαϊκό κίνημα ενάντια στον πόλεμο, το ρατσισμό και τη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Ποιος δεν θυμάται τα μεγάλα αντιπολεμικά συλλαλητήρια όταν ξεκίνησε η επίθεση στο Ιράκ. Ποιος δε θυμάται το μεγάλο μαθητικό κίνημα που ήταν πρωτοπόρο σε αυτό. Αυτή είναι η ελπίδα μας για το αύριο, αυτό είναι το σχολείο που θέλουμε.
Με την ευκαιρία των 60 χρόνων του ΝΑΤΟ, να βροντοφωνάξουμε τέλος σε αυτή την πολιτική, τέλος στον πόλεμο. Να διαλυθεί αυτός ο οργανισμός που δίνει αίμα και πόνο στους λαούς και ασφάλεια στα αφεντικά. Πρέπει όλοι μαζί να οργανώσουμε και στην Ελλάδα πολύμορφες εκδηλώσεις. Τα συνδικάτα, τα κινήματα, οι πάντες και με επιμονή. Και να είμαστε όλοι μαζί γιατί δεν χωράνε διαχωρισμοί.
Νιλουφέρ Ουργκού Ταλάι
Κίνηση για την Παγκόσμια Ειρήνη και Δικαιοσύνη:
Σήμερα είναι σημαντική ημέρα για εμάς στην Τουρκία γιατί γίνεται μία διαδήλωση στην Αγκυρα που τη διοργανώνουν συνδικαλιστικές οργανώσεις και έχει σαν σύνθημα «δεν θέλουμε προϋπολογισμό εξοπλισμών αλλά θέλουμε να παλέψουμε για την ειρήνη και τη ζωή». Οι εκτιμήσεις λένε για 100.000 ανθρώπους που θα βαδίσουν στο κοινοβούλιο.
Μετά τις αμερικάνικες εκλογές βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Η νίκη του Ομπάμα δεν είναι παρά η χρεωκοπία της κυβέρνησης Μπους. Τη θεωρούμε όμως και νίκη των αγώνων που αναπτύχθηκαν στις ΗΠΑ και όλων των κινημάτων του κόσμου που παλεύουν ενάντια στην κυριαρχία των ΗΠΑ. Η “Κίνηση για την Παγκόσμια Ειρήνη και Δικαιοσύνη” είναι μία από τις μεγαλύτερες αντιπολεμικές οργανώσεις της Τουρκίας και θα συνεχίσουμε προς την ίδια κατεύθυνση σα να μην αλλάζει τίποτα.
Σήμερα οργανώνουμε τρεις διαφορετικές καμπάνιες. Η πρώτη είναι ενάντια στη βάση του Ιντσιρλίκ. Εχουμε οργανώσει διάφορες συζητήσεις, έχουμε τυπώσει δύο παμφλέτες για το ζήτημα. Η βάση του Ιντσιρλίκ διαθέτει πυρηνικά όπλα. Είναι σημαντική η βάση αυτή γιατί είναι πολύ κοντά στους στρατιωτικούς στόχους, 950 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη, 2000 απο τα στενά του Ορμούζ και μόλις 8 ώρες πτήσης από το Αφγανιστάν. Είναι κέντρο εφοδιασμού και ανεφοδιασμού για τον πόλεμο στο Ιράκ.
Η δεύτερη καμπάνια είναι το «60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά». Εχουμε τυπώσει φυλλάδια που εξηγούν τί είναι το ΝΑΤΟ. Η τρίτη Καμπάνια είναι ενάντια στον προϋπολογισμό των εξοπλισμών. 6% του προϋπολογισμού πάνε στο υπουργείο Αμυνας. 7% στην εκπαίδευση και 4% στην Υγεία. Πρέπει να συνεχίσουμε αντιπολεμικά. Ο στόχος μας είναι να οικοδομήσουμε έναν ελεύθερο, δίκαιο και ειρηνικό κόσμο για εμάς και τα παιδιά μας.
Κώστας Παπαδάκης
μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας:
Νομίζω ότι αν σε κάτι αλλάζει σήμερα τον κόσμο η εκλογή του Ομπάμα στις ΗΠΑ είναι το γεγονός, ότι στο δρόμο για την κάλπη υπήρχε εκ των πραγμάτων η πολιτική αποδοκιμασία της αμερικανικής πολιτικής των προηγούμενων ετών. Τα χρόνια που πέρασαν απονομιμοποιήθηκε στις συνειδήσεις του αμερικανικού λαού ο πόλεμος στο Ιράκ, η διεθνής αμερικανική πολιτική, η τρομοϋστερία που καλλιεργήθηκε από το 2001 και μετά. Αυτός ο κόσμος κατάλαβε ότι το Ιράκ όπως και το Αφγανιστάν από μία ανοιχτή πληγή εξελίσσονται σε νέα Βιετνάμ για την Αμερική. Αυτό το κλίμα ανάγκασε το ομοσπονδιακό αμερικανικό δικαστήριο της Νέας Υόρκης, πριν λίγες μέρες να αποφυλακίσει κρατούμενους του Γκουαντανάμο, όπου κρατούνται χωρίς δικαιώματα από το 2001.
Η ανάπτυξη εστιών αντίστασης όπως η Λατινική Αμερική αλλά και η Μέση Ανατολή δείχνει ότι πραγματικά δεν είναι ο ιμπεριαλισμός παντοδύναμος. Οσο και αν προσπαθεί να ανακαλύψει νέα πεδία. Να θυμίσω την αντιπυραυλική ασπίδα, την Υπερκακαυσία, και ακόμη και την Ινδία πρόσφατα, όπου ανοίγει ένα νέο μέτωπο που μπορεί να γεννήσει πολέμους.
Να μην ξεχνάμε ότι αυτό το μιλιταριστικό σύστημα έχει γεννήσει πολλές αυθόρμητες αντιστάσεις ανθρώπων όπως του Παντελή Πουλιόπουλου, τον Γιώργο τον Μοναστηριώτη ο οποίος έφυγε από μόνος του από το στρατό που υπηρετούσε ως πενταετούς κατάταξης, όταν η φρεγάτα την οποία υπηρετούσε κλήθηκε να πάει στο Ιράκ. Χιλιάδες τέτοια παραδείγματα υπάρχουν σε όλο τον κόσμο.
Σήμερα που η οικονομική κρίση δημιουργεί τις προϋποθέσεις ενός παγκοσμίου πολέμου, το αντικαπιταλιστικό κίνημα συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς την υπάρξη ενός διεθνιστικού αντιπολεμικού κινήματος και σήμερα το αντιπολεμικό κίνημα συνειδητοποιεί ότι δεν αρκεί απλά και μόνο μία ειρηνική προσέγγιση αν δε θίγει την πυρήνα του καπιταλιστικού συστήματος το οποίο παράγει πολέμους.
ΝΑΤΟ σημαίνει χούντες και πολέμοι
Η πρώτη μέρα της Βαλκανικής Συνάντησης Ειρήνης ολοκληρώθηκε με τη συζήτηση «60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά».
Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της Πρωτοβουλίας Γένοβα 2001 τόνισε ότι: «Δεν θα αφήσουμε τα γεράκια του πολέμου, του ΝΑΤΟ που ματοκυλάνε τον πλανήτη, να κάνουνε γιορτές στο Στρασβούργο και το Μπάντεν-Μπάντεν. Δεν έχουνε λόγο ύπαρξης. Το αντιπολεμικό κίνημα έχει πάρει μια σειρά πρωτοβουλίες την προηγούμενη χρονιά που ανοίξανε αυτή την προοπτική.
Τον περασμένο Ιούλη έγιναν τεράστιες διαδηλώσεις στο Αννόβερο, εκεί πήραμε την πρωτοβουλία να ξεκινήσει μια μεγάλη καμπάνια με αίτημα να γυρίσει πίσω ο στρατός από το Αφγανιστάν. Σ? εκείνη τη συνάντηση γεννήθηκε αυτή η ιδέα, να συντονίσουμε πανευρωπαϊκά το αντιπολεμικό κίνημα.
Ο πρώτος σταθμός που έβαλε αυτός ο συντονισμός, η 20 Σεπτέμβρη ήταν μια μέρα μεγάλων διαδηλώσεων. Στο Βερολίνο, στη Στουτγάρδη, στο Παρίσι και σε πέντε άλλες πόλεις της Γαλλίας. Στους δρόμους της Βιτσέντζα είχαμε μεγάλες διαδηλώσεις. Αποφάσισε ο Μπερλουσκόνι να ακυρώσει το δημοψήφισμα για την επέκταση της αμερικάνικης βάσης και σε απάντηση ξεσηκώθηκε ένα μαζικό κίνημα. Οι ακτιβιστές του ΕΚΦ στο Μάλμοε συνδέσανε τον αγώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό με τον αγώνα ενάντια στον πόλεμο.
Στην Ελλάδα γίναμε κομμάτι αυτού του ξεσηκωμού. Στις 20 Σεπτέμβρη είχαμε τη πρώτη διαδήλωση. Το επόμενο βήμα ήταν η ταυτόχρονη περικύκλωση των βάσεων της Σούδας και του Ακτιου στις 18 Οκτώβρη.
Θέλουμε να γίνει το Στρασβούργο η Γένοβα του 2009, να φτάσει εκεί μια μαζική αντιπροσωπεία που θα μεταφέρει τον αέρα ενός δυνατού αντιπολεμικού κινήματος που συνδέεται με τους αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας».
Ο Γιαν Μάγισεκ, από την Καμπάνια Ενάντια στην Αντιπυραυλική Ασπίδα της Τσεχίας, παρουσίασε τις διαστάσεις που έχει πάρει το κίνημα: «Στη Τσεχία ζούμε κάτι πρωτόγνωρο. Δυόμισι χρόνια συνεχών κινητοποιήσεων κατά της εγκατάστασης μιας βάσης ραντάρ των ΗΠΑ, κομμάτι της λεγόμενης αντιπυραυλικής ασπίδας. Η τυπική δικαιολογία αρχικά ήταν ότι πρόκειται για προστασία απέναντι στη πυρηνική απειλή του Ιράν. Κανείς δεν το πίστεψε αυτό. Από το καλοκαίρι η κυβέρνηση λέει ανοιχτά ότι πρόκειται για προστασία απέναντι στη Ρωσία. Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι ο πόλεμος στον Καύκασο έδειξε πόσο αναγκαία είναι η «ασπίδα». Όμως, παρόλη την προπαγάνδα, η μεγάλη πλειοψηφία του τσέχικου πληθυσμού τάσσεται κατά της εγκατάστασης. Το 65% είναι εναντίον και το 75% θέλει να γίνει δημοψήφισμα.
Δυο παραδείγματα για το εύρος του κινήματος. Ένα από τα πιο ενεργά τμήματά του είναι το τσέχικο τμήμα της Γκρίνπις. Είναι μια ΜΚΟ που έχει μεγάλη εκτίμηση στη χώρα, και η συμμετοχή της στην κινητοποίηση ήταν πολύ θετικό για μας και ένα μεγάλο πλήγμα για την κυβέρνηση. Ακτιβιστές της είχαν καταλάβει επί ένα μήνα το λόφο που προορίζεται για εγκατάσταση των ραντάρ και ο ντόπιος πληθυσμός τους εφοδίαζε με τρόφιμα και νερό. Το δεύτερο παράδειγμα, είναι η συγκρότηση της Ενωσης των Δημάρχων ενάντια στο Ραντάρ. Σ? αυτήν συμμετέχουν οι δήμαρχοι από όλες τις μικρές πόλεις στη περιοχή του ραντάρ. Ολοι τους εκλέχτηκαν έχοντας στο πρόγραμμά τους την αντίθεση στην εγκατάσταση του ραντάρ».
«Η οικονομική κρίση εντείνεται, η παγκοσμιοκρατία κλονίζεται και γι? αυτό γίνεται πιο επικίνδυνη, πιο βάρβαρη. Γι? αυτό βλέπουμε να αναζωπυρώνονται οι εστίες πολέμου, να εμφανίζονται νέες» είπε ο Γρηγόρης Φελώνης, πρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθήνας. «Όταν τέλειωσε ο Ψυχρός Πόλεμος αντί για ένα κόσμο ειρηνικό και ασφαλέστερο είδαμε να σπαράσσεται από τις πολεμικές συγκρούσεις που προκάλεσε η συνεχώς διευρυνόμενη πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, το οποίο ίδρυσαν πριν 60 χρόνια οι Αμερικάνοι στρατοκράτες και οι σύμμαχοί τους. Εξήντα χρόνια γεμάτα πολέμους, με βίαιες επεμβάσεις που προκαλούν θάνατο φτώχεια και δυστυχία. Πριν δυο, τρεις δεκαετίες κυριαρχούσε στα συλλαλητήριά μας το σύνθημα «Ενας είναι ο εχθρός ο ιμπεριαλισμός». Ένα σύνθημα που και σήμερα είναι επίκαιρο. «ΝΑΤΟ σημαίνει χούντες και πολέμοι» λέει ένα άλλο σύνθημα. Κάτι τέτοιο το ζήσαμε και στη χώρα μας.
Μόνο με ενότητα μπορούμε να αναπτύξουμε δυνατούς και νικηφόρους αγώνες, σε εθνικό, πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Το επόμενο μεγάλο ραντεβού της παγκοσμιοποιημένης δράσης μας, πρέπει να είναι στις 3 με 5 Απρίλη στο Στρασβούργο. Για να απαιτήσουμε και να επιβάλλουμε τη διάλυση του ΝΑΤΟ. Και στις δράσεις που θα αναπτυχθούν στη χώρα μας πριν, πρέπει να απαιτήσουμε να κλείσουν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στη Σούδα, στο Ακτιο, παντού, να γυρίσουν πίσω τα στρατεύματα από το Αφγανιστάν, η φρεγάτα από τη Σομαλία. Τα 60 χρόνια ΝΑΤΟ είναι αρκετά, αν όλοι αντιδράσουμε μπορούμε να μην υπάρξουν άλλα».
Ο Ζντράφκο Σαβέσκι από την Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία στη Δημοκρατία της Μακεδονίας μετέφερε ένα θερμό μήνυμα αλληλεγγύης: «Η αντιμιλιταριστική πάλη είναι πολύ σημαντικό ζήτημα για τη μακεδονίτικη αριστερά. Η ίδια η αριστερά έχει ξεπηδήσει μέσα από το αντιπολεμικό κίνημα. Ξεκινήσαμε οργανώνοντας κινητοποιήσεις στο πόλεμο του Ιράκ και την συμμετοχή στρατιωτικού τμήματος της Μακεδονίας στην αμερικάνικη κατοχή εκεί. Στη συνέχεια οργανώσαμε κινητοποιήσεις ενάντια στο ΝΑΤΟ και τη στρατιωτικοποίηση που θα φέρει η συμμετοχή της χώρας σε αυτό. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι τώρα έχουμε συνενώσει τις δυνάμεις μας, στην Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία, στην οποία συμμετέχουν μια σειρά από οργανώσεις.
Εχουμε, όμως, ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα. Ο λαός της Μακεδονίας είναι έντονα υπέρ του ΝΑΤΟ. Γιατί; Επειδή φοβάται, ότι οι γειτονικές χώρες θα επιτεθούν στη Μακεδονία. Φοβούνται γιατί είναι παραπληροφορημένοι για τη κοινή γνώμη στην Ελλάδα. Όπως είστε και εσείς παραπληροφορημένοι για την κατάσταση στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Χρησιμοποιούν τη προπαγάνδα για να στρέψουν τον ένα λαό ενάντια στον άλλο. Πρέπει να την αντιπαλέψουμε με ενότητα. Να ξέρετε ότι όταν παλεύετε τον εθνικισμό εδώ, μας βοηθάτε να παλέψουμε τον εθνικισμό στη χώρα μας.
Αν ακούγατε την κυβερνητική προπαγάνδα κατά τη διάρκεια της Συνόδου στο Βουκουρέστι, θα νομίζατε ότι αν η Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν μπει στη Συμμαχία θα ρθει το τέλος του κόσμου. Ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει. Και ο λαός της Μακεδονίας αργά αλλά σταθερά χάνει τις αυταπάτες του για το ΝΑΤΟ. Έχω την πεποίθηση ότι οι διαδηλώσεις ενάντια στο ΝΑΤΟ τον Απρίλη θα είναι πολύ μεγαλύτερες από τις κινητοποιήσεις που κάναμε κατά τη διάρκεια της Συνόδου στο Βουκουρέστι».
Ο Γιάννης Σηφακάκης, συντονιστής της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο μίλησε για τη δύναμη του αντιπολεμικού κινήματος: «Σήμερα κάναμε μια συγκλονιστική Συνάντηση, που από το εύρος των συμμετοχών μέχρι τις εμπειρίες που κατατέθηκαν, μας γεμίζουν με έμπνευση και αισιοδοξία ότι η καμπάνια που ξεκινάει για τη διαδήλωση στο Στρασβούργο θα είναι ένα μεγάλο προχώρημα για το διεθνές αντιπολεμικό κίνημα και το κίνημα στην Ελλάδα. Είμαστε σε ένα νέο σταυροδρόμι.
Είμαστε χαρούμενοι που ξεφορτωθήκαμε τον Μπους, εμείς θα βάλουμε τη σφραγίδα μας για να τελειώνουμε και με τον πόλεμο που ξεκίνησε ο Μπους, αναγκάζοντας τον Ομπάμα και τους συμμάχους του, ανάμεσά τους και την ελληνική κυβέρνηση, να βάλουν ένα τέρμα σε αυτόν το βρόμικο ‘πόλεμο κατά της τρομοκρατίας’. Οι προκλήσεις είναι πιο μεγάλες, αλλά και το αντιπολεμικό κίνημα είναι πιο δυνατό. Το κίνημά μας είναι πολύ πιο μεγάλο, ριζοσπαστικοποιημένο και αιχμηρό. Στο Στρασβούργο θα φτάσουμε χιλιάδες, έχοντας ξεσηκώσει όλη την Ελλάδα, όλους τους χώρους. Από τη μια μεριά είμαστε, οι εργάτες, οι φοιτητές, οι μαθητές, από την άλλη είναι ο Καραμανλής, οι καπιταλιστές, οι πολεμοκάπηλοι».
Χαιρετισμός από την Αλέκα Σκουλά, σύζυγο του νεκρού αεροπόρου Κώστα Ηλιάκη
Χαιρετίζω τη Βαλκανική Σύσκεψη Ειρήνης και εύχομαι να αποτελέσει ένα βήμα στην εδραίωση της ειρήνης στην περιοχή.
Πριν από 3 χρόνια περίπου, μια «τυπική» διαδικασία αναχαίτησης, ρουτίνα καθημερινή, κόστους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, στέρησε για πάντα από τα παιδιά μου την αγκαλιά του πατέρα τους. Από τότε το μυαλό και τη καρδιά μου, βασανίζουν αμέτρητα ΓΙΑΤΙ;
ΓΙΑΤΙ δεν δίνουμε μια ευκαιρία στην ειρήνη και που οφελεί τελικά να προετοιμαζόμαστε διαρκώς για πόλεμο;
Η σκληρή πραγματικότητα απαντά: όταν συγκρούονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, όταν οι εθνικές διεκδικήσεις αντι να μειώνονται πολλαπλασιάζονται και όταν η μέθοδος των εξοπλισμώναντί να επιφέρει λύση επιδεινώνει την κατάσταση ποιος είναι αυτός που θα απαντήσει στο ΓΙΑΤΙ.
ΓΙΑΤΙ ρωτάει ο Μπρεχτ είναι ανίατη η ασθένεια του πολέμου; Η ΟΥΝΕΣΚΟ του απαντά το 1945. Γιατί ο πόλεμος υπάρχει στο μυαλό των ανθρώπων και για να τον εμποδίσουμε πρέπει να αλλάξουμε τα μυαλά των ανθρώπων. ΓΙΑΤΙ είναι;ι τόσο δύσκολο να γίνει αυτό;
Ο Κώστας συνήθιζε να νανουρίζζει τη Μαριλένα, την κόρη μας με τους στίχους του Γκάτσου και τις μελωδίες του Μάνου? Ξέρει τώρα η Μαριλένα την ιστορία του Κεμάλ του νεαρού πρίγκιπα της Ανατολής, που νόμιζε ότι με την καλοσύνη, θ? αλλάξει τον κόσμο. Όμως «νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι, πάντα ο κόσμος προχωρεί?» ΓΙΑΤΙ;;;
ΓΙΑΤΙ νικήθηκε ο πρίγκιπας της Ανατολής;
ΓΙΑΤΙ και από ποιους θυσιάστηκε ο μπαμπάς;
ΓΙΑΤΙ δεν αναλαμβάνουμε όλοι εμείς τις ευθύνες μας; Γιατί δεν αποαιτούμε τ6η μείωση των δαπανών για τους εξοπλισμούςκαι την αύξηση αυτών για την Παιδεία;
ΓΙΑΤΙ:
1) Ως παιδαγωγός, νιώθω ότι οφείλω, πρώτα απ’όλα να άγω τα παιδιά μου προς την ειρήνη.
2) Είναι σίγουρο ότι ο κόσμος μπορεί να προχωρήσει χωρίς μαχαίρι και φωτιά… ν’αλλάξουν πρώτα από όλα οι καρδιές και τα μυαλά των ανθρώπων
Ο Δημήτρης Καρανικόλας προλόγησε το βίντεο για το Γιώργο Κοίλιαρη
Μια ξεχωριστή στιγμή, γεμάτη συγκίνηση ήταν η προβολή βίντεο για τη ζωή και το έργο του αδικοχαμένου πολεμικού ανταποκριτή Γιώργου Κοίλιαρη στη μνήμη του οποίου ήταν αφιερωμένη και η Βαλκανική Συνάντηση Ειρήνης. Το βίντεο παρουσίασε ο φίλος του δημοσιογράφος Δημήτρης Καρανικόλας, που ανάμεσα σε άλλα τόνισε ότι:
«Ο τραυματισμός του έγινε υπό συνθήκες οι οποίες μέχρι τώρα για μένα και την συντριπτική πλειονότητα όσων ασχολήθηκαν, δεν έχουν γίνει ξεκάθαρες που γεννούν πολλά και ποικίλα ερωτηματικά. Ξέρουμε ότι ο Γιώργος δεν υπολόγιζε τίποτα μπροστά στο ρεπορτάζ αλλά ιδιαίτερα μπροστά στον παράγοντα άνθρωπος. Γι? αυτό βρέθηκε στο μακρινό Αφγανιστάν, για να πάει βοήθεια σε απομακρυσμένο χωριό, απλά και μόνο γιατί το είχε υποσχεθεί. Μετέφερε βοήθεια χωρίς καμιά απολύτως κάλυψη. Και μόνο αυτή η παράμετρος της αποστολής του είναι ικανή να εγείρει πλείστες όσες ευθύνες.
Εδώ όμως οι ευθύνες είναι πρώτα και πάνω απ? όλα ηθικές. Υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί. Ο τραυματισμός του και στη συνέχεια ο θάνατός του, πιστοποιεί για πολλοστή φορά την πολιτική Μπους, τους σκοπούς του ΝΑΤΟ, τη στάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και ακόμα, μιας και βρισκόμαστε στην Ελλάδα, τη στάση των δικών μας, ελληνικών κυβερνήσεων οι οποίες την υιοθετούν με τη συμμετοχή των ελληνικών δυνάμεων στα πεδία των μαχών.
Νιώθω ότι μπορώ να ενώσω τη δική μου μικρή φωνή με τη δική σας, με τη φωνή εκατομμυρίων ανθρώπων σε κάθε γωνιά του πλανήτη που οραματίζονται κάτι διαφορετικό από τον σημερινό κόσμο. Υπάρχει μια διαφορά. Για να τα κάνουμε όλα αυτά πρέπει να πιστέψουμε ότι μπορούμε να αλλάξουμε κάτι».